Από τον σιδηρόδρομο, στο Desertec


Όταν πρωτοάκουσα το Desertec, είπα μέσα μου «ο νέος Πύργος της Βαβέλ». Όταν είδα εκλαϊκευμένες λεπτομέρειες στις εφημερίδες (με ηλιακά κάτοπτρα που βράζουν νερό κλπ) είπα μέσα μου «άντε πάλι οι τεχνολογίες του 60 σε νέες περιπέτειες». Όταν είδα την Μπιρμπίλη να «ενημερώνει» τον Γερμανό Επίτροπο Ενέργειας Günther Oettinger, είπα μέσα μου «ωχ… τι ετοιμάζουν πάλι αυτοί»;

Διαβάζοντας, ωστόσο, τις απόψεις του Γερμανού για την ενέργεια, ηρέμησα. Δεν μας έπηξε στην Πράσινη Ανάπτυξη, που την αναφέρει για να είναι ωραίος, αλλά αλλού το πάει: Στην παλιά επεκτατική άσκηση που έκαναν και το 1880, απλά, τώρα δεν κυνηγάνε δίκτυα τραίνων και τηλέγραφου, αλλά αγωγούς αερίου και δίκτυα ηλεκτρισμού. Βέβαια, προέχουν οι διμερείς σχέσεις Γερμανίας και Ρωσίας, λογικό είναι, βασικά Γερμανικά συμφέροντα σπρώχνουν με γλυκά λόγια για το συμφέρον των κρατών μελών της ΕΕ κλπ. Είπε και καλά λόγια για τον Nabucco, και πως μειώνει την εξάρτηση στην Ρωσία, είπε ότι το «υπερδίκτυο» θα φέρει ηλιακή ενέργεια από την Μεσόγειο και αιολική από την Βόρεια Θάλασσα, ηρέμησα ακόμα περισσότερο. Τουλάχιστον δεν είπε «αιολική ενέργεια από την Μεσόγειο». Και ο άνθρωπος, δεν είναι κατά των πυρηνικών, και με τους Γάλλους συμφωνεί που θα χτίσουν και άλλα, και με τους Αυστριακούς που λένε θα τα παρατήσουν εντελώς. Βέβαια, η λογική του Oettinger δεν μας προστατεύει από το αιoλικό lobby και τις πράσινες φαντασιώσεις των δικών μας, και των στομάτων που έχουν να ταΐσουν… εδώ δεν είναι Γερμανία, εδώ είναι Υεμένη του Βορά.


Πάντως όπως φαίνεται και από τον χάρτη, αν κάποιος καίγεται, καίγεται για αέριο. Έχουν πολύ αέριο οι Ρώσοι και όλες αυτές οι πρώην «Δημοκρατίες» της ΕΣΣΔ που τελειώνουν σε «ιστάν», και δεν θα παραστήσω καν ότι καταλαβαίνω την δυναμική των αγωγών, πέρα από το απλό γεγονός ότι οι άτιμοι έχουν βάνες και κλείνουν. Ο χάρτης είναι παλιός, του 2003 και μπορείτε να τον δείτε, με λεπτομέρεια, εδώ. Το Kyrgyzstan, που είναι και στις ειδήσεις απόψε, είναι στα σύνορα με την Κίνα.


Το Desertec ξεκίνησε επίσημα το 2009 (στο Μόναχο), αλλά έχει ακουστεί τουλάχιστον από πριν το 2007, και είναι «έμπνευση» του Γερμανικού Club of Rome. Πρόκειται για ένα consortium που απότελείται από τις Munich Re (η ένατη μεγαλύτερη ασφαλιστική εταιρία στον κόσμο), Deutsch Bank (αυτή που σκαρφίστηκε τον σιδηρόδρομο για την Βαγδάτη), Siemens, ABB, E.ON (λένε ότι και αυτή ενδιαφέρθηκε για την ΔΕΗ), RWE (αυτή έχει ακουστεί ότι θέλει την ΔΕΗ), Abengoa (αυτή ενδιαφέρεται για τα ηλιακά Θ/Η), ΜΑΝ, Schott (η μητρική της Zeiss), EDF, ENEL κλπ. Η ιδέα είναι ότι θα βάλουν μερικές 100δες δις ευρώ καλώδιο γύρω γύρω στην Μεσόγειο, και στην Ευρώπη, μέχρι το 2050, και θα μαζεύουν αιολικό ρεύμα από τις Βόρειες θάλασσες και τον Ατλαντικό, και ηλιακό θερμοηλεκτρικό από την Σαχάρα. Ενώ με εντυπωσιάζουν λέγοντας ότι ένα τόσο δα τετραγωνάκι Σαχάρας μαζεύει όλη την ενέργεια του κόσμου, φαντάζονται οι του Desertec ότι θα μαζέψουν το 15% των αναγκών της Ευρώπης.


Ωστόσο, πάλι εγώ ο κακόπιστος, πιστεύω ότι δεν έχει καμία σχέση με ηλιακή ενέργεια η άσκηση, και αν δεν είναι 100% «γεωπολιτική», μάλλον έχει σχέση με δημιουργία 240.000 Γερμανικών θέσεων εργασίας. Η λίγη μου εμπειρία με τις χώρες της Βορείου Αφρικής λέει ότι η Ελλάς είναι επιχειρηματικός παράδεισος διαφάνειας σε σχέση με αυτές (!)… Βέβαια, το Club of Rome μπορεί να έχει άλλη άποψη… Αφού προέβλεψε, το 1975, το τέλος του κόσμου πριν το 2000, τώρα πιστεύει ότι «θα μπορέσει να επιβραδύνει και ίσως να σταματήσει την κλιματική αλλαγή και να συμβάλει ουσιαστικά στο να φέρει πίσω την ισορροπία στον κόσμο μας».

Το ηλεκτρικό υπερδίκτυο έχει κάποια λογική, (αυτό με την υψηλή τάση συνεχούς ρεύματος το άλλο με το υδρογόνο είναι για …αργότερα), αν και έχει αρκετά προβληματάκια. Τα αιολικά και τα φωτοβολταϊκά είναι σάλτσα για να κρατηθεί η απασχόληση στην Γερμανία, πράσινο marketing, θυμάστε; Το ζητούμενο δεν είναι ηλιακή ενέργεια από την Λιβύη και την Αλγερία, το ζητούμενο είναι ηλεκτρικό ρεύμα, αέριο και πετρέλαιο, αν και δεν ξέρω τι είναι φτηνότερο, να μεταφέρεις αέριο και να το καις για ρεύμα, ή να το καις και να μεταφέρεις το ρεύμα; Δεν ξέρω αν είναι εφικτά πολλά πολλά σενάρια που έχουν αγωγούς και καλώδια να διασχίζουν σύνορα. Αυτή είναι και η πίεση για «Παγκόσμια Διακυβέρνηση», αλλά λογαριάζει δίχως τον ξενοδόχο… νομίζω. Πάντως, για την ώρα, οι μπλε διακεκομμένες γραμμές είναι «υπό σχεδιασμό».

Τουλάχιστον, φίλοι μου, έβγαλα κάποια άκρη στο νήμα συνομωσιολογιών που προωθούν άγνωστους «νεοταξικούς» σκοπούς. Και που ταυτίζονται και με το παραμύθι της Πράσινης Ανάπτυξης, που τόσο με παραξένεψε με τον θρησκευτικό του φανατισμό. Σίγουρα έχουν Αμερικανικά, ολλανδικά και άλλα παρακλάδια, αλλά στην Ευρώπη, μυστήριο δεν υπάρχει: Deutsche Bank, Siemens και η λοιπή παρέα. Οι ίδιοι, που ξεκίνησαν τον σιδηρόδρομο Αμβούργο – Βερολίνο – Μοσούλη – Βαγδάτη – Βασόρα, λίγο πριν το Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο (κλικ για μεγέθυνση). Με τον Κάϊζερ να δηλώνει προστάτης των απανταχού μουσουλμάνων, την ίδια εποχή. Και, όχι συμπτωματικά, νομίζω, υπάρχει άφθονη φιλοαραβική φιλολογία και στο Desertec.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s