Η Γερμανο-Ρωσική προσέγγιση


Μόνο επειδή μου το ζήτησε ο ανώνυμος σχολιαστής:

« Όλος ο σχεδιασμός 20-20-20 και όλη η επιχειρηματολογία ΠΑΣΟΚ για την ανάγκη ακριβών ΑΠΕ έχει στηθεί πάνω στο επιχείρημα για τις μελλοντικές υψηλές τιμές CO2 που θα πληρώνει η χώρα……»

Ο ανώνυμος σχολιαστής μάλλον θέλει να πω ότι επειδή θα πληρώνουμε πρόστιμο για όσο CΟ2 εκλύουμε σαν χώρα, πάνω από κάποιο (γραφειοκρατικά ορισμένο) επίπεδο, ας ανεβάσουμε την τιμή του ρεύματος από συμβατικές θερμικές πηγές, στην απλούστερη περίπτωση για να έχουμε για το πρόστιμο, ή για να αποθαρρύνουμε τις ρυπογόνες και για να επιδοτήσουμε τις μη ρυπογόνες πηγές, να έχουμε περισσότερες από αυτές, για να γλυτώσουμε το πρόστιμο. Είμαστε σε θολά νερά. Δουλεύει η παρεμβατική γραφειοκρατία, και (φρίκη) στην «ευρωπαϊκή» εκδοχή της, αλλά το πρόβλημα είναι αλλού, είναι βαθύτερο. Τι σχέση έχει αυτό με τον τίτλο και την εικόνας; Yπομονή, θα φτάσω, στο τέλος αυτής της ανάρτησης.

Η «λογική» με τους ρύπους και τις ΑΠΕ είναι η εξής:

1) Ρυπαίνουμε τον πλανήτη με διάφορα κακά πράγματα, μεταξύ των οποίων και CO2, NOx, SO2, υδράργυρο, κάδμιο, χρώμιο, οργανοφωσφοροειδή, νιτροσαμίνες, βενζόλια, και δεν ξέρω τι άλλο.

2) Αποφασίσαμε ότι πρέπει να περιορίσουμε αυτά τα κακά πράγματα. Στο παρελθόν, βγάλαμε κανόνες , π.χ. δεν θα εκπέμπεις πάνω από τόσες μονάδες κακού πράγματος. Ή δεν θα επιτρέπεται να τρέχεις πάνω από μία ταχύτητα στον δρόμο, κλπ. Η μέγιστη ταχύτητα στους δρόμους μειώνει την κατανάλωση της βενζίνης. Οι περιβαλλοντικοί κανόνες, στην πράξη, βάζουν φραγμούς σε νέους μικρότερους ανταγωνιστές, και διώχνουν επικίνδυνα πράγματα σε τρίτες χώρες.

3) Αποφασίσαμε ότι χρεώνοντας, ή βάζοντας πρόστιμα, ή αγοράζοντας και πουλώντας δικαιώματα για ρύπους, θα ήταν ένας αποτελεσματικός μηχανισμός αγοράς, για να λύσουμε το πρόβλημα. Αυτό πρωτοδοκιμάστηκε με τα δικαιώματα για SO2. Λίγο νεοφιλελεύθερο για τους αριστερίζοντες οικολόγους, αλλά σε αυτούς λέμε για Σωτηρία του Πλανήτη.

4) Αποφασίσαμε ότι από όλα αυτά, το χειρότερο, και πιο επείγον να μαζευτεί, είναι το CO2 που εκλύουμε στην ατμόσφαιρα από ανθρώπινες δραστηριότητες. Αυτό έχει μερικές αληθινές πτυχές, μερικές αμφισβητούμενες πτυχές, και μερικές καραμπινάτες μαϊμουδιές.

5) Διαλέξαμε (για την ώρα) το CO2 από την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος και από μεγάλες βιομηχανικές εγκαταστάσεις. Για όσους από εσάς έχετε νεοταξικά άγχη, o έλεγχος και η φορολόγηση CO2 θα έχει άποψη για το πώς θα πάτε διακοπές, τι θα τρώτε, και πολλά μεσαιωνικά, ανώμαλα και φασιστικά πράγματα

6) Φτιάξαμε ένα εξαιρετικά πολύπλοκο πλέγμα από διεθνείς συνθήκες, κανόνες, μηχανισμούς, για τον έλεγχο, την φορολογία, την αγοραπωλησία, την ανταλλαγή δικαιωμάτων CO2.

7) Φτιάξαμε και χρηματιστήρια για να εμπορευόμαστε τα δικαιώματα CO2 . Στην Αμερική, αυτό το πράγμα ατόνησε λίγο πριν την Κοπεγχάγη… Στην Ευρώπη ο μηχανισμός έχει πάρει και άλλες διαστάσεις και το χρηματιστήριο ρύπων υπάρχει, αλλά, σε κλασσική Ευρωπαϊκή μορφή, δεν καταλαβαίνεις τι κάνει… δίνει αριθμούς, και όχι διαγράμματα, είναι μόνο για μιλημένους… Αα.. και πριν το ξεχάσω, στην Ευρώπη είναι …υποχρεωτικό(!)

Έτσι τίθενται πολλά θέματα, αλλά θα μείνω σε αυτά που έθεσε ο ανώνυμος με το ερώτημά του. Εάν έχουμε δεχθεί περιορισμούς αυστηρότερους από αυτούς που έχουμε (είμαστε ήδη εντός προδιαγραφών), κακό του κεφαλιού μας. Εάν δεν έχουμε να πληρώνουμε, θα μας πάρουν όσα νησιά δεν πάρουν με την σοφή διαχείριση του Πρωθυπουργού. Αν ακριβύνουμε το ρεύμα, θα πληρώνουμε το πρόστιμο. Με ακριβότερο ρεύμα θα μπορούμε να πάμε σε καθαρότερες μορφές ενέργειας, και εννοώ ενέργεια που να παράγει ρεύμα, όχι διακοσμητικές εικαστικές παρεμβάσεις. Δηλαδή, ενοχλητικά υδροηλεκτρικά και φοβιστικά πυρηνικά. Αλλά τι μας προωθεί το ΥΠΕΚΑ; Μας προωθεί αιολικά και αέριο.

Και πάω στον πραγματικό λόγο που έγραψα αυτή την βαρετή και κουραστική ανάρτηση: Γιατί γίνεται όλη η φασαρία και γιατί επιμένει τόσο η …«Ευρώπη» στην Πράσινη Ανάπτυξη; Άσε τις αρλούμπες της εδώ Ηγεσίας μας, η Πρασινάδα έχει στόχο όλη την Δύση…

Να μιά απλή θεωρία: Για να πουλήσουν οι «Ευρωπαίοι» τις μεταλλικές κατασκευές και τα ηλεκτρολογικά των συνδέσεων, και για να πουλάνε οι Ρώσοι αέριο. Η «Ευρώπη» δεν θέλει κάρβουνο (αέριο θέλει, αέριο προωθεί, αγωγούς χρειάζεται), ούτε θέλει να έχουμε υδροηλεκτρικά (γιατί τα πολλά λεφτά θα είναι σε ντόπιους). Φυσικά και η «Ευρώπη» έχει βρεί και ντόπιους συμμάχους, όλους λίγο πολύ γλοιώδεις. Αλλά πίσω από την άσκηση είναι η Γερμανο-Ρωσική προσέγγιση. Ενέργεια από την μία, τεχνολογία από την άλλη. Και ζωή να’ χουμε, ίσως το δούμε σε 50 χρόνια: Όλη αυτή η Πρασινάδα, Γερμανο-Ρωσικό κόλπο θα αποδειχθεί.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s