Εμπόριο ρύπων, η σύγχρονη επιδρομή


Είχα ξεκινήσει με την Enron, και έφυγα σε εφαπτόμενες. Η εμπειρία της Enron έχει απαντήσεις σε πολλά παράδοξα, αν μη τι άλλο, γιατί έχει αναλυθεί και σχολιαστεί κατά κόρον. Μια εταιρία που ξεκίνησε από εταιρία αγωγών αερίου, και έγινε καινοτόμος αλλά ακαταλαβίστικος έμπορος …ενέργειας, καταχραστής περιουσιών και αποταμιεύσεων…


Για να υπάρξει εμπορία ρύπων, πρέπει να υπάρξει άγχος για τους ρύπους… Κάτι σαν το άγχος για τις τουλίπες. Το άγχος έχει τα εξής συστατικά: (1) ο Πλανήτης υπερθερμαίνεται και θα καταστραφούμε, (2) η υπερθέρμανση είναι ανθρωπογενής, και (3) φταίει η μεγάλη καύση ορυκτών καυσίμων. Και μία παραδοχή: Mε κάποιον τρόπο (άλλον από το να αυτοκτονήσουμε μαζικά) μπορούμε, και πρέπει, κάνουμε κάτι για αυτό.

Το πιο απλό πράγμα που θα μπορούσαμε να κάνουμε είναι οικονομία, για κάποιο λόγο δεν το ακούω, και με κάνει καχύποπτο ότι αλλού το πάνε. Μπορούμε και να φορολογήσουμε την καύση ορυκτών. Φορολογώντας τα προϊόντα καύσης, βάζεις παραπάνω φόρο στο κάρβουνο, από ότι στο φυσικό αέριο, και αποθαρρύνεις την χρήση του. Απλό, εάν το πιστεύεις, και εάν έχει ο κόσμος λεφτά για τον φόρο, και, προπαντός, εάν συμφωνήσουν όλοι… Το να συμφωνήσω εγώ, και να μην συμφωνήσει η Κίνα, στην ουσία, επιδοτώ εγώ την Κίνα. Αλλά αυτό παραείναι εύκολο, και ΔΕΝ ήταν αυτός ο στόχος. Ο στόχος ήταν και είναι η (υποχρεωτική) εμπορία ρύπων, μία σύγχρονη επιδρομή, μάλλον made in the USA, που όμως μάλλον το παράτησε. Δεν τους άρεσε η λέξη «υποχρεωτική» και κατάλαβαν ότι πρόκειται για φόρο. Στην Ευρώπη, για την ώρα, ζει. Και τονίζω «για την ώρα» επειδή ακόμα και οι πιο έξυπνοι από εμάς υποτιμούμε τι μπορεί να κάνει η ύφεση.

Φτιάχτηκε ένα αυθαίρετο πλαφόν εκπομπών CO2. Αυτό δημιουργεί αυτόματα ένα τεχνητό έλλειμμα (όπως και με τις τουλίπες). Το πλαφόν μπορεί να αγοραστεί και να πουληθεί. Σαν τον συντελεστή δόμησης. Και ανάλογα από την προσφορά και ζήτηση διαμορφώνεται τιμή. Και από τον φόρο κάρβουνου. Αν βάλεις πολύ φόρο, ανεβαίνει η αξία των δικαιωμάτων. Το πιάσατε; Ο νομοθέτης φτιάχνει αξία για τους κατόχους των δικαιωμάτων από τους ΦΟΡΟΥΣ στο κάρβουνο. Ίδια ακριβώς και η μεθοδολογία στις τουλίπες.

Αλλά αυτό δεν φτάνει, έχουν και βιομηχανία, και μάλιστα εξαιρετική… Έφτιαξαν τις ΑΠΕ, οικολογικές, και πράσινες, και made in Germany (δεν είναι η ανεμογεννήτρια το ακριβό πράγμα, η διασύνδεση είναι ο έλεγχος του δικτύου είναι, made by Siemens (we have the solutions! Solutions σε τεχνητά προβλήματα!) Και επειδή ο φόρος του κάρβουνου δεν φτάνει για να δικαιολογήσεις τις ΑΠΕ, εφηύραν το (υποχρεωτικό) feed-in-tariff: Πόσο πρόσθετο καπέλο πρέπει να βάλω στο αιολικό ρεύμα (αφού το ενθαρρύνω με τον φόρο κάρβουνου και το επιβάλω με λίγη κλιματοτρομοκρατία) για να δικαιολογούνται τα αιολικά του κυρίου Τάδε; Εξαρτάται που είναι, εάν έχει ήδη διασύνδεση, εάν πρέπει να ανοίξεις δρόμους, εάν πρέπει να φας τον τουρισμό κλπ κλπ.


Μου είπε ο @παγωτατζής στο antinews “follow the money. Να το, το money:

Βάζουμε αιολικά: Πληρώνουμε την διασύνδεση, και την διάνοιξη δρόμων. Ο Γερμανός ή Δανός πληρώνεται για τα εξαρτήματα. Ο χωματουργός και ο μπετατζής για τους δρόμους. Οι δικηγόροι για τα νομικά. Πληρώνουμε αυξημένη ταρίφα στο ρεύμα, και (θα) πληρώνουμε φόρο στο κάρβουνο. Η αυξημένη ταρίφα στο ρεύμα πάει στον ιδιοκτήτη του αιολικού. Του αγοράζει η Γερμανική ΔΕΗ (RWE, E.ON) το αιολικό, και καρπούται το ότι είναι ΑΠΕ, μειώνει δηλαδή τον δικό της φόρο κάρβουνου. Η δικιά μας ΔΕΗ δεν θα έχει φράγκο για τέτοια πράγματα, θα πληρώνουμε φουλ τιμή με πρόστιμα. Θα μας αφήσουν τα κάρβουνα της ΔΕΗ και τα αέρια, και θα πάρουν (μέσω ΔΝΤ) τα Υ/Η (χρυσωρυχεία για αυτούς) και τα επιδοτούμενα από εμάς αιολικά.

Που πάνε τα λεφτά; Από την τσέπη μας (από αυξημένη τιμή στο ρεύμα), στην τσέπη της Siemens και 2-3 άλλων προμηθευτών, με λίγα ενδιάμεσα ψίχουλα σε ιδιοκτήτες αιολικών, και, με τα δικαιώματα ρύπων, σε μειωμένα τιμολόγια ρεύματος Γερμανών καταναλωτών. Να την η επιδρομή.

Το παράδοξο είναι ότι η Ευρωπαϊκή εμπορία ρύπων, στην ουσία κάνει την Ευρώπη λιγότερο ανταγωνιστική και πιο δύσκολη σε επιβίωση από την Ασία και την Αμερική. Βάζουμε φόρο στον εαυτό μας, που μας τιμωρεί, έναντι Ασίας και Αμερικής. Αλλά αυτό δεν τους νοιάζει. Οι Γερμανοί εισπράττουν (και με ισχυρό νόμισμα, να’ ναι καλά οι άνθρωποι) και εμείς οι υπόλοιποι σώζουμε τον …Πλανήτη.


Τον παλιό καιρό, πρώτα οι Γότθοι, μετά οι Βίκινγκς, αργότερα οι Πρώσοι, και πρόσφατα οι Ναζί, έκαναν επιδρομές, για λάφυρα, γυναίκες και σκλάβους. Έκαναν την επιδρομή, έπαιρναν ότι μπορούσαν να κουβαλήσουν, και έφευγαν. Στην σύγχρονη επιδρομή δεν χρειάζεται καν να κουράζονται. Κάθονται και εισπράττουν. Μόνο μπελά έχουν να βάζουν διάφορους φαιδρούς δικούς τους και διάφορα ανθρωπάκια δικά μας, να κάνουν λίγο μάρκετινκγκ. Οι Βρυξέλλες έγραψαν τον δήθεν νόμο, το μόνο πρόβλημα είναι ότι στην φτώχεια μας δεν θα έχουμε τα λεφτά για την επιμελητεία της επιδρομής. Όταν η Εθνική Τράπεζα, ή η Πειραιώς ή η Eurobank δίνουν δάνεια για ΑΠΕ, αυτό είναι μέρος της επιμελητείας του νέου στρατού κατοχής. Δανείζουν για να κερδίζει η κάθε Siemens από τα δικά μας φουσκωμένα τιμολόγια. Τα δάνεια αυτά συντηρούν την Γερμανική ή την Δανέζικη ανάπτυξη, σε βάρος της δικιάς μας.

Η επιδρομή, για την ώρα, είναι πολιτισμένη. Οι Γερμανοί έμαθαν από τις τουλίπες των Ολλανδών, αλλά, βρε παιδί μου πολύ επιθετικό μάρκετινγκ κάνουν.

Τι έλεγα; ENRON; Νομίζετε ότι εμείς είμαστε ο μόνος στόχος; Εμείς είμαστε ο εύκολος αλλά ο μικροσκοπικός. Ο μεγάλος είναι Δυτικά του Ατλαντικού… Την ENRON, την θυμάται και το διαδίκτυο: Έλεγε το 1997 στον Gore να στηρίξει την προσπάθεια αντιμετώπισης της υπερθέρμανσης του Πλανήτη με μηχανισμούς της αγοράς που «θα ήταν καλό για την μετοχή της Enron». Η διαπλοκή της Enron τους Δημοκρατικούς (κάτι σαν το Αμερικανικό Πασόκ) δεν μας πολυνοιάζει. Δείτε όμως αυτό:

Η Enron προέβλεπε ότι το Κυότο θα άλλαζε την δομή της βιομηχανίας ενέργειας, και στην Ευρώπη. Όταν ο Bush απέρριψε το Κυότο, μαντέψτε τι άρχισε να σπρώχνει η Enron: Την εμπορία ρύπων, αμερικανιστί “cap and trade”.

Δεν είναι μόνο οι Έλληνες διαπλεκόμενοι, και ούτε μόνο στην Ελλάδα «προωθεί» η Siemens τις «λύσεις» της… Θυμάστε που έλεγα ότι «δεν υπάρχει Νέα Τάξη»; Τουλάχιστον, στην Αμερική, η εμπορία ρύπων πέθανε. Για περισσότερες πληροφορίες για την εμπορία ρύπων. εδώ, εδώ και εδώ.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s